Martini offers Google® Translate as a convenience for visitors to our web site who may not have Dutch as their primary language. Google® Translate provides automated translations, which may result in incorrect or misleading translations. Martini is not responsible for any translations provided by Google® Translate or for any damages or losses arising from the use of or reliance on these translations. Viewers who rely on information through Google® Translate on our web site do so at their own risk.
In overleg met de specialist heeft u een afspraak gemaakt voor een liesbreukoperatie. Deze folder geeft u informatie over een liesbreuk en de meest gebruikelijke behandelingsmogelijkheden. Deze folder is een aanvulling op het gesprek met uw arts. Het is goed u te realiseren dat voor u persoonlijk de situatie anders kan zijn dan beschreven.
Een breuk (hernia) is een uitstulping van het buikvlies door een zwakke plek of opening in de buikwand. De breuk is herkenbaar als een zwelling ter plaatse. De breukpoort is de opening of verzwakking in de buikwand. Deze kan ontstaan door aangeboren factoren of door uitrekking van de buikwand. Uitrekking kan optreden in de loop van uw leven. Bijvoorbeeld door toename in lichaamsgewicht, persen, veel hoesten of vaak zwaar tillen.
Het is mogelijk dat de uitstulping van het buikvlies (de breukzak) een gedeelte van de buikinhoud bevat. Bij verhoging van de druk in de buik kan er meer buikinhoud in de uitstulping (breukzak) komen. Bijvoorbeeld bij staan, persen of hoesten. De breuk wordt dan groter.
Bij een liesbreuk bevindt de uitstulping zich in de liesstreek. Een liesbreuk verdwijnt nooit vanzelf en kan groter worden. Dat kan dan meer klachten gaan geven. Een enkele keer komt het voor dat een breuk bekneld raakt. Dan zit de breukinhoud vastgeklemd in de breukpoort. Ook is de breukinhoud dan meestal plotseling is toegenomen. Dit gaat samen met veel pijn. Er is dan een spoedoperatie nodig.
De arts stelt de diagnose aan de hand van de bevindingen bij het lichamelijk onderzoek. Aanvullend onderzoek is in het algemeen niet nodig. De arts kan bij u, terwijl u staat, de breuk meestal gemakkelijk vaststellen. Wanneer een breuk bij u is geconstateerd, zal de arts met u bespreken hoe in uw geval de breuk behandeld kan worden. In het algemeen wordt een operatie geadviseerd. Een breukband wordt nog maar zelden voorgeschreven.
De operatie uitgevoerd in dagbehandeling. Of tijdens een kortdurende opname in het ziekenhuis. Dit hangt af van de omstandigheden. De anesthesioloog bespreekt met u of de operatie onder verdoving kan plaatsvinden. Bijvoorbeeld met behulp van een ruggenprik of onder algehele anesthesie (narcose).
Er zijn verschillende technieken om liesbreuken te herstellen. Deze technieken zijn terug te voeren tot twee methoden.
Hierbij wordt de operatie uitgevoerd via een snede bij de breuk. De uitstulping van het buikvlies(breukzak) wordt opgeheven. Zo nodig wordt de opening of zwakke plek in de buikwand hersteld. Daarbij wordt de buikwand verstevigd met het weefsel van de buikwand zelf. Dit heet een ‘plastiek.’ Of de buikwand wordt verstevig door een stukje kunststof in te hechten. Dit kunststof materiaal is veilig en wordt meestal goed door het lichaam geaccepteerd
Bij deze methode wordt de breuk vanuit de binnenzijde van de buikwand behandeld. De uitstulping (breukzak) wordt opgeheven. En de opening of zwakke plek in de buikwand wordt verstevigd met behulp van een stukje kunststof. Dit kunststof materiaal is veilig en wordt goed door het lichaam geaccepteerd.
De operatieve benadering van de breuk vanuit de binnenzijde kan met gewone operatietechnieken. Ook kan het door middel van een kijkoperatie. Bij een kijkoperatie worden instrumenten en een camera naar binnen gebracht. Dit gebeurt via een aantal gaatjes in de buikhuid. De camera is aangesloten op een monitor. De arts kan zo via de camera zijn handelingen zien op het scherm.
Deze methoden zijn niet voor iedere patiënt geschikt. Bijvoorbeeld als de breuk niet terug in de buik te duwen is, kan deze methode niet worden uitgevoerd. De arts bespreekt met u welke techniek in uw geval het beste lijkt.
Een liesbreukoperatie duurt meestal 45 tot 60 minuten.
Na de operatie zal het operatiegebied pijnlijk zijn. Tegen de pijn kunt u pijnstillers zoals paracetamol gebruiken. Kort na de operatie is het vaak raadzaam het wondgebied wat te ondersteunen met uw hand. Dit is vooral bij drukverhoging door hoesten of persen.
Eenmaal thuis kunt u nog een tijd last hebben van het operatiegebied. Dit hang af van de operatiemethode, de grootte van de ingreep en individuele factoren. Ook het hervatten van uw dagelijkse activiteiten of tillen hangen hier vanaf. De arts geeft u hierover advies.
Bij ontslag krijgt u in het algemeen geen afspraak mee voor de poliklinische controle. Bij klachten kunt u echter altijd een afspraak maken. De hechtingen kunnen na een week worden verwijderd. Dat kan bij de huisarts of het wordt tijdens een poliklinische controle gedaan. Er wordt ook wel gebruikgemaakt van oplosbare hechtingen. Deze hoeven niet verwijderd te worden.
Het resultaat van de operatie kan goed lijken. Toch kan het voorkomen dat na verloop van tijd er op dezelfde plaats opnieuw een breuk ontstaat. Dit gebeurt bij een klein aantal van de geopereerde patiënten Meestal is er dan weer een operatie nodig.
Geen enkele operatie is zonder risico’s. Zo is ook bij een liesbreukoperatie de normale kans op complicaties aanwezig. Bijvoorbeeld een nabloeding, wondinfectie, trombose of longontsteking.
Een geringe uiting van een bloeding kunt u na enkele dagen herkennen. U ziet dan een blauwe verkleuring in het wondgebied. Deze kan uitzakken naar de basis van de penis en de balzak bij de man. En naar de grote schaamlip bij de vrouw. Dat is niet verontrustend.
In het operatiegebied lopen enkele zenuwen. En bij de man ook nog de zaadstreng. Soms kan een beschadiging aan deze structuren ontstaan. Deze complicaties treden gelukkig bijna nooit op. Schade aan een zenuw kan zorgen voor gevoelloosheid. Of soms juist voor een blijvende pijnklacht rond het operatiegebied.