Delen via , of LinkedIn of Mail.

Lucas Drewes

Ik vind het hartstikke leuk dat je zo straalverwend wordt

‘Gehaktballetje meneer Drewes’, vraagt de verpleegkundige van het Martini Niercentrum vlak voordat we aan het interview beginnen. ‘Met mosterd graag’, zegt de 86-jarige Lucas Drewes uit Eelde. Drewes is drie keer per week voor dialyse in het Martini Ziekenhuis. Eén sessie duurt 3,5 uur.

‘Mijn linkernier is een schrompelnier, die doet geen bliksem meer.’ Zijn rechternier functioneert ook niet optimaal, dus is Lucas Drewes aangewezen op nierdialyse. Drewes is één van de patiënten die de kleuren voor het nieuwe Martini Niercentrum heeft uitgekozen. ‘Ja, we moeten er tenslotte ook uren tegenaan kijken’, lacht hij.
Op hetzelfde moment liggen er nog zeven patiënten aan de dialyse. ‘Dat vind ik wel mooi hoor, kun je af en toe nog eens een geintje uithalen.’

Grapjes uithalen doet Drewes ook graag met de verpleging. ‘Als je hier zo vaak bent wordt ’t toch een beetje eigen, de sfeer is hier heel goed.’ Kauwend op een gehaktbal steekt Drewes een duim omhoog, op de vraag hoe de verzorging is geregeld. ‘We krijgen hier altijd wat lekkers, soms een stukje worst, een gehaktballetje of een zoute haring, die zijn het lekkerst hoor, die haringen.’

Toch heeft hij ook een puntje van kritiek. ‘Die opstelling van de apparatuur vind ik onlogisch. De verpleegkundigen moeten tegenwoordig helemaal over je heen hangen om ’t aan te sluiten. Is wettelijk verplicht, maar ik vind ’t onhandig.’ Als het interview erop zit gaat Drewes weer verder met het lezen van zijn krantje. ‘Soms kijk ik tv en als ik lekker wil slapen kan dat ook, prima hoor.’

Lees ook ervaringen van anderen
Icoon Man

Lucas Drewes