Delen via , of LinkedIn of Mail.

Jan Schens

Ik heb mijn leven teruggekregen

Als het vertrouwen in de medische wereld bij iemand een deukje heeft opgelopen is het Jan Schens uit de stad Groningen. Zeven jaar lang werd hij met pijn in de borst en rug van het kastje naar de muur gestuurd. Hij slikte zoveel pijnstillers dat hij een afkickprogramma moest volgen om er vanaf te komen.

Schens gaat naar een neuroloog die niets kan vinden en komt uiteindelijk terecht op een pijnpoli in de stad. ‘Daar kreeg ik te horen dat ik niets mankeerde. Dan krijg je een dossier waarin staat dat je pijn ervaart die er niet is. Alsof je gestoord bent. Het stempel dat je dan krijgt opgedrukt is heel lastig af te schudden.’ Schens zoekt zijn heil in pijnstillers totdat zijn bezorgde vrouw hem adviseert om bij de huisarts te vragen om een echo van de bovenbuik.

‘Ik ging naar het Martini Ziekenhuis voor een echo en mocht het pand niet meer verlaten.’ De radioloog vroeg zich af hoe het mogelijk was dat Schens nog rechtop kon staan. Het blijkt dat hij last heeft van galstenen die een perforatie hebben veroorzaakt in zijn galblaas, met een fikse zwelling tot gevolg. Schens ging van de Radiologie direct door naar de chirurg, die hem ’s avonds nog opereert. ‘Dat is het mooiste nieuws dat ik in zeven jaar te horen kreeg.’ Jan Schens verbleef vijf dagen in het ziekenhuis. ‘Ik heb er iedere seconde van genoten. Ik vond het fantastisch hoe de verpleging met patiënten omgaat, hoeveel werk ze verzetten en hoe de dames in opleiding zich 100% inzetten. En ik was voor het eerst sinds zeven jaar van de pijn af. De vlag ging uit.’ Waren er ondanks de euforie ook nog zaken die minder goed geregeld waren? ‘Het eten vond ik niet best, eigenlijk bedroevend. Misschien heeft het te maken met het budget, dat weet ik niet, maar aan de warme maaltijden heb ik geen goede herinneringen’, aldus Jan Schens.    

Lees ook ervaringen van anderen