Delen via , of LinkedIn of Mail.

Henk Strating

Slaapapneu is lastig te herkennen met al die verschillende klachten

Henk Strating: 'Ik dacht altijd dat ik wereldkampioen slapen was. Mijn vrouw moest als we ergens heen gingen altijd in de buurt blijven om te voorkomen dat ik wegsufte. Ik snurkte ook enorm, tenminste dat werd gezegd. Tijdens mijn militaire dienst stond ik al zo bekend. Werd het mijn slapies te erg, dan legden ze me in de wasbak.'

Rond zijn 45e kreeg Henk Strating  last van reflux; zure oprispingen (brandend maagzuur), veroorzaakt door de druk van het middenrif als belangrijke ademhalingsspier. 'Mijn huisarts telde mijn klachten niet bij elkaar op en gaf een kalktabletje tegen maagzuur. Dat hielp dus niet. Ook werd ik gaandeweg steeds minder fit. Pas tijdens een lezing waar ik toevallig bij zat, viel voor mij het kwartje. Vermoeidheid, een kort lontje en lange tenen, nachtmerries, nachtzweten, snurken, het gevoel dat je vaak moet plassen, reflux: daar kon mijn huisarts niet direct mee uit de voeten maar gelukkig stuurde hij mij door naar het ziekenhuis.’

In het Martini Ziekenhuis bleek mijnheer Strating een klassiek geval. 'Ik mocht een nachtje blijven slapen, het bleek dat ik zo'n 160 keer per nacht bijna stikte. Ja, dan wil zo'n nachtmerrie wel! De oplossing bleek simpel: slapen met een 'pomp' en een masker dat je ademhaling met tegendruk een duwtje in de rug geeft. De eerste nacht dat ik zo'n masker droeg, heb ik geslapen als een roos. Dat er die nacht iets of juist niets bijzonders was gebeurd, bleek toen ik de ochtend erop de hele krant ineens uit had, zonder in slaap te vallen. Ik kan je vertellen dat dat een geweldig moment was, een wedergeboorte. Sindsdien slaap ik heerlijk. En de respiratoir verpleegkundige van het Martini Ziekenhuis? Die noem ik wel mijn reddende engel.’   

Lees ook ervaringen van anderen