Longfunctieonderzoek

Delen via , of LinkedIn of Mail.

Wat is het?

Vaststellen van de werking van de longen
Op de afdeling Longfunctie
3 soorten onderzoek mogelijk
Duur onderzoek: 25 minuten tot 1 uur

Onze kwaliteit

  • Patiënten beoordelen onze zorg gemiddeld met een 8,5
  • Nieuwste apparatuur
  • Uitslag binnen twee weken

Wachttijd

Voorbereiding

  • Binnen 3 uur vóór het onderzoek mag u niet roken.
  • Het is van belang dat u ontspannen aan het onderzoek begint. Daarom mag u binnen 3 uur geen zware inspanning verrichten. Komt u niet op de fiets naar het ziekenhuis, deze inspanning kan de test negatief beïnvloeden.
  • U mag gewoon eten (maar geen overvloedige maaltijd) en drinken. Binnen 1 uur vóór het onderzoek mag u geen koffie of thee meer drinken.
  • Bij de meeste onderzoeken moet u een mondstuk in de mond nemen. Daarom verzoeken we vrouwen geen lippenstift te gebruiken.

U kunt de medicatie die u voorgeschreven heeft gekregen, waaronder longmedicatie, gewoon doorgebruiken. Neemt u de medicatie die u gebruikt mee naar uw eerste bezoek aan de longarts.

Onderzoek algemeen

De longfunctieanalist begeleidt het onderzoek en legt steeds uit wat er gebeurt en wat u moet doen. Het onderzoek is niet pijnlijk, maar kan wel inspannend en/of vermoeiend zijn. Er zijn 3 soorten algemeen longfunctieonderzoek mogelijk: de spirometrie/volumeflowmeting, de diffusietest en de bodybox.

Probeert u zich zo goed mogelijk te ontspannen, dan lukt het onderzoek het beste. U neemt plaats op een stoel. De analist plaatst een klem op uw neus om te voorkomen dat u door uw neus ademt. U krijgt een mondstuk in uw mond dat verbonden is met een meetapparaat. Door het mondstuk kunt u vrij ademen.

Deze algemene procedures zijn bij elk longfunctieonderzoek hetzelfde. Een onderzoek kan 25-60 minuten duren. Dit is afhankelijk van het soort onderzoek.

Drie soorten onderzoek

  • Spirometrie/volumeflowmeting. Dit onderzoek stelt de longinhoud vast. De analist geeft u diverse instructies, zoals: diep inademen en krachtig uitademen. Het apparaat registreert onder meer de snelheid waarmee u kunt uitblazen. Als uw arts dit aangevraagd heeft, herhaalt de analist de meting, maar dan na het toedienen van een luchtwegverruimend medicijn.
  • Diffusietest. Deze test meet de snelheid waarmee uw longen ingeademde zuurstof aan het bloed doorgeven. Nadat u volledig heeft uitgeblazen, moet u zo diep mogelijk een testgas inademen en de adem 10 seconden vasthouden. Vervolgens blaast u uit in het apparaat.
  • Bodybox. Dit onderzoek meet hoeveel moeite het u kost om adem te halen; de weerstand van de luchtwegen. Ook wordt uw totale longinhoud gemeten. Deze test gebeurt in een gesloten cabine.

Uitslag

De uitslag van het onderzoek krijgt u van uw behandelend arts.