Dikke darm, kijkonderzoek onderste deel

1. Definitie

Een rectosigmoïdoscopie is een kijkonderzoek van het onderste deel van de dikke darm. Hierbij brengt de internist een flexibele slang (sigmoïdoscoop) via de anus in de dikke darm. De anus is de opening waardoor de ontlasting het lichaam verlaat. Met die flexibele slang kan de arts de binnenkant van het onderste deel van de dikke darm inspecteren. In die slang bevindt zich een videocamera en een lamp. De camera maakt beelden van de binnenkant van de dikke darm. Deze beelden zijn zichtbaar op een beeldscherm.

2. Voorbereiding

In overleg met uw behandelend specialist heeft u een afspraak voor een kijkonderzoek van het onderste deel van de dikke darm (rectosigmoïdoscopie). Het onderzoek vindt plaats in het Endoscopiecentrum.

Bent u allergisch voor bepaalde geneesmiddelen? Lijdt u een bepaalde aandoening (bijvoorbeeld diabetes mellitus)? Bent u zwanger? Is uw antwoord op een of meer van deze vragen ‘ja’? Meldt u dit dan aan uw behandelend arts en de internist. Gebruikt u bloedverdunnende medicijnen of Ascal en Aspirine? Tijdens het kijkonderzoek vinden soms kleine ingrepen plaats, zoals het wegnemen van een poliep of van een stukje weefsel (biopt). Als u bloedverdunners gebruikt, kan bij een ingreep een bloeding optreden. Overlegt u vooraf met uw arts of u die middelen ten tijde van het onderzoek mag doorgebruiken.

U mag voorafgaande aan het onderzoek gewoon eten en drinken. Het kan zijn dat u laxeertabletten heeft gekregen. Deze neemt u de avond voor het onderzoek in. Neemt u op de dag van het onderzoek voor de zekerheid een extra onderbroek mee naar het ziekenhuis. Wij raden u ook te regelen dat iemand u na het onderzoek naar huis brengt.

3. Onderzoek

Voorafgaand aan het onderzoek heeft u een kort gesprek met de specialist die het onderzoek gaat uitvoeren. Deze vraagt u expliciet of u instemt met het onderzoek. Een half uur voor de aanvang van het onderzoek geeft de verpleegkundige u een klysma om de dikke darm te reinigen. Wij verzoeken u het klysma, indien mogelijk, tenminste 10 minuten in te houden. Bij de aandrang die volgt, mag u naar het toilet.

Tijdens het onderzoek ligt u op de linkerzij op de onderzoekstafel met de onderbroek naar beneden. U krijgt een laken over u heen. Meestal zal de internist eerst met de vinger uw anus onderzoeken. Daarna brengt de arts de scoop door de anus naar binnen. Probeert u zich zo goed mogelijk te ontspannen, zodat de arts de slang gemakkelijk kan doorschuiven. Via de scoop laat de arts af en toe lucht naar binnen stromen. Hierdoor kunnen tijdelijk wat krampen in de buik optreden. Dit kan soms pijnlijk zijn. Eventueel neemt de arts ook een stukje weefsel (biopt) weg voor nader onderzoek in het laboratorium. Hier voelt u niets van.

Het kan zijn dat de arts tijdens het kijkonderzoek poliepen vindt. Dit zijn verdikkingen van het slijmvlies in de vorm van een paddenstoel. De arts kan een poliep via de scoop met een soort lasso vangen en verwijderen met elektrische stroom. Dit is niet pijnlijk.

Al met al neemt het onderzoek ongeveer 15 minuten in beslag.

4. Na het onderzoek

Na afloop van het onderzoek kunt u direct weer naar huis. Het is raadzaam eerst naar het toilet te gaan om de ingeblazen lucht kwijt te raken en eventueel een schone onderbroek aan te trekken. Soms krijgt u een nieuwe afspraak voor een kijkonderzoek, bijvoorbeeld als er meerdere poliepen zijn geconstateerd of als er een andere reden bestaat om aanvullend de hele dikke darm te bekijken.

5. Complicaties

Als een stukje weefsel is weggenomen, kan het zijn dat u wat bloed bij de ontlasting ziet. Dit is niet verontrustend. Als een poliep is verwijderd, kan er tot 4 weken daarna nog een nabloeding optreden. Bij veel bloedverlies dient u contact op te nemen met uw (huis)arts.

6. Uitslag

Direct na afloop van het kijkonderzoek bespreekt de arts die het kijkonderzoek heeft uitgevoerd zijn bevindingen met u. Uiteraard is de uitslag van eventueel weefselonderzoek dan nog niet bekend. De uitslag van onderzoek ontvangt u na ongeveer 1 week van uw behandelend arts of huisarts.